Zaimek dzier¿awczy
Jednym z rodzajów zaimków, obecnych równie¿ w jêzyku polskim, s± zaimki dzier¿awcze. U¿ywamy ich, chc±c okre¶liæ przynale¿no¶æ okre¶lanej przezeñ rzeczy. Zaimki dzier¿awcze w jêzyku w³oskim wygl±daj± nastêpuj±co:
MIO - MÓJ
TUO - TWÓJ
SUO - JEGO, JEJ
NOSTRO - NASZ
VOSTRO - WASZ
LORO - ICH
Podane wy¿ej zaimki przedstawione zosta³y w liczbie pojedynczej. Ró¿nica miêdzy liczb± pojedyncz± a liczb± mnog± zaimków dzier¿awczych zosta³a zobrazowana na przyk³adzie zdañ:
Maria è la mia migliore amica.
Maria jest moj najlepsz przyjació³k±.
Con le mie amiche non mi annoio mai.
Z moimi przyjació³kami nigdy siê nie nudzê.
I miei amici mi telefonano ogni settimana.
Moi przyjaciele dzwoni± do mnie co tydzieñ.
Widzimy wiêc, co wynika z powy¿szych przyk³adów, i¿ w³oskie zaimki dzier¿awcze odmieniaj± siê przez liczbê i rodzaj. Dziêki temu dopasowuj± siê do okre¶lanychprzez siebie rzeczowników.
Uwaga!
W przypadku stopni pokrewieñstwa nie u¿ywamy rodzajnika przedzaimkiem dzier¿awczym. Powiemy wiêc: mia madre, mio padre. Regu³a ta nie odnosi siê do zdrobnieñ (powiemy zatem:
la mia mamma, il mio padre.), a tak¿e do liczby mnogiej (w tym wypadku: le mie sorelle, i miei genitori).
0 Komentarzy ·
4043 Czytañ ·
| 
