Passato Prossimo jest czasem przeszłym dokonanym. Oznacza to, że opisuje czynności, które miały miejsce w przeszłości i zostały już zakończone. Jest to czas złożony z czasownika posiłkowego (avere, essere) oraz imiesłowu czasu przeszłego (partecipio passato). Główną zasadą rozróżniania czasowników posiłkowych jest fakt, że z "essere" łączymy czasowniki wyrażające ruch, typu "andare" oraz czasowniki zwrotne. Tworzymy go w następujący sposób dla czasowników:

I koniugacji: na przykładzie "parlare" (z czasownikiem "avere"):

io ho parlato
tu hai parlato
lui, lei ha parlato

noi abbiamo parlato
voi avete parlato
loro hanno parlato.

Zatem, jak widzimy odmieniamy czasownik "avere" przez osoby i do każdej osoby dodajemy nieodmienny imiesłów czasu przeszłego, utworzonego po zmianie końcówki
czasownika głównego "parlare" na "parlato"; z "-are" na "-ato". Tak jest w przypadku I koniugacji.

II koniugacji: na przykładzie "credere" (z czasownikiem "avere"):

io ho creduto
tu hai creduto
lui, lei ha creduto

noi abbiamo creduto
voi avete creduto
loro hanno creduto

Tutaj tworzenie czasu polega na tym samym, zmienia się jedynie końcówka. Cząstkę "-ere" z czasownika głównego zastępujemy "-uto".

III koniugacji: na przykładzie "dormire" (z czasownikiem posiłkowym "avere"):

io ho dormito
tu hai dormito
lui, lei ha dormito

noi abbiamo dormito
voi avete dormito
loro hanno dormito

W tym wypadku końcówka czasownika zmieniła się w "-ito".

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.